Overvecht was vroeger, in de middeleeuwen, ontgonnen als veen-weidegebied, oostelijk van de Vecht. De Klopvaart was één van de weteringen die het overtollige water moest lozen op de Vecht. Het dorpje Blauwkapel bestaat al sinds ca 1450.

Toen de Nieuwe Hollandse Waterlinie rond 1820 werd aangelegd, werden er drie forten gebouwd rond het latere Overvecht: Fort De Gagel, Fort Blauwkapel en Fort de Klop. De laatste is inmiddels sinds 2007 een leuke herberg en camping: zeker het bezoeken waard!

In 1930 liet de gemeente Maartensdijk op, toen nog, haar grondgebied de bekende watertoren van Overvecht bouwen. Aan wat op dat moment nog de Anthoniedijk heette. Deze watertoren was nodig om Tuindorp van drinkwater te voorzien. Een wilgen- en gagelbos moest hiervoor worden gekapt.

Na de tweede wereldoorlog was er een grote woningnood. Utrecht besloot in 1954 een aangrenzend deel van Maartensdijk te annexeren. En zo werd de bouw van Overvecht mogelijk: één van de Utrechtse naoorlogse woonwijken die de nijpende woningnood zou moeten oplossen.

Op 30 maart 1961 gaf burgemeester C.J.A. de Ranitz van Utrecht het startsein om te beginnen met de bouw van Overvecht. Het benodigde zand om de grond op te spuiten werd gehaald uit wat nu de Maarsseveense Plassen heet.
Begonnen werd in Overvecht Zuid en pas later is er in Overvecht Noord gebouwd. De straten werden dreven en elk gebied kreeg een eigen thema. Het eerstgebouwde gebied had dreven uit de Griekse mythologie. In Overvecht Noord werd in 1965 het bedrijventerrein bebouwd en het Groot Winkelcentrum Overvecht werd in 1969 geopend. Nadat in de jaren 70 de zg. experimentele flats bij de Amazonedreef gebouwd waren, was Overvecht jarenlang klaar. Weer later werden ook de nog braakliggende gedeelten bebouwd, zoals het gebied tussen de Klopvaart en het bedrijventerrein.

De hoogbouw gaf ruimte voor veel groenstroken en parken: park de Watertoren, park de Gagel (aangelegd op het puin van de gesloopte Jaarbeurs-gebouwen aan het Vredenburg) en sinds 1980 het park Vechtzoom. En Overvecht werd een wijk met alle voorzieningen voor sport en welzijn, zoals de kunstschaatsbaan, sportparken, bibliotheek, gezondheidscentra, scholen en buurthuizen. En natuurlijk niet te vergeten: aangrenzend het Noorderpark.

En zo ontstond de huidige typerende naoorlogse woonwijk Overvecht. De groenste wijk van de stad en inmiddels een woonwijk met ruim 31 duizend inwoners en ruim 14.000 woningen.

Historie van de wijkraad Overvecht

De Start
Overvecht heeft als een van de laatste wijken een wijkraad gevormd. Dit gebeurde in september 2002. Waarom wijkraden door de gemeente zijn opgestart wordt uitgelegd onder Wijkraden. Dat dit later was dan bij de andere wijken had deels te maken met de unieke situatie dat er in Overvecht al een zeer actief Bewoners Platform Overvecht (BPO) was.

Op de oproep van de gemeente voor wijkraadsleden reageerden veel voor de gemeente 'nieuwe' gezichten. De wijkmanager (destijds Marianne v/d Horst) en de wijkwethouder (destijds Marie-Louise van Kleef) selecteerden uit de vele kandidaten uiteindelijk 23 personen om de wijkraad mee te starten. Zo is dus de wijkraad Overvecht gevormd, met daarin ook twee leden van het BPO.

Aarzelend gingen we van start. We waren weliswaar gedreven om de wijk te verbeteren, maar wisten niet precies hoe dit aan te pakken. We hadden geen voorzitter en bestuur. De eerste vergaderingen werden voorgezeten door de gemeente om de organisatorische zaken in gang te zetten.

Hoewel niemand direct stond te trappelen, kon er na een kennismakingsdag toch redelijk snel een zg. dagelijks bestuur (DB) gevormd worden. Dit DB bestond uit een duo-voorzitterschap: Jasper v/d Wal en Toine van Roessel, aangevuld met een penningmeester en secretaris. Nadat Jasper in 2004 buiten de wijk verhuisde heeft Toine het voorzitterschap, samen met het dagelijks bestuur, voortgezet. In 2007 kreeg de wijkraad een nieuwe voorzitter: Els Wegdam.

Wat wilden wij bereiken?
Al snel bleek bij de start dat de wijkraadsleden ieder hun eigen ideeën hadden over wat de wijkraad moest betekenen voor de wijk en hoe we dat aan moesten pakken. Een korte enquête in de wijkraad maakte duidelijk waar de meeste leden vonden dat aandacht aan moest worden gegeven. De uitslag van deze enquête vindt u hier. Ook organiseerden we een training: hoe konden wij, vrijwilligers gebundeld in de wijkraad, onze doelen bereiken. Want weten wat je wilt is één ding, maar er waren meerdere wegen om daar te komen: lobbyen? Of bijvoorbeeld juist actievoeren? Het werd niet zelf actievoeren, maar wel acties ondersteunen. Want als adviesorgaan voor Burgemeester en Wethouder vonden wij het gepaster om onze invloed op de daartoe geëigende manieren (het uitbrengen van adviezen, gericht aan BenW) aan te wenden.

Met de speerpunten die we hadden bedacht wilden we aan de slag, maar ook de gemeente had ons ontdekt. Stapels documenten kregen we. Lijvige voorjaarsnota's, wijkprogramma's, plannen. Van alles kwam binnen. Met vaak de vraag of we er binnen enkele dagen/weken op wilden reageren.

Frustraties
Dit leidde tot de nodige frustraties: we moesten van alles, wilden andere zaken, kregen weinig tijd en vaak werd er ook nog niets gedaan met ons advies. Daarop hebben wij besloten dat het roer om moest. Samen met de andere wijkraden (zie ook: wijkraden) hebben wij afspraken gemaakt met de gemeente en die vastgelegd in een korte notitie: het convenant. Ondertekend door alle wijkraden en de toen verantwoordelijke wethouder Toon Gispen werd die medio 2005 van kracht.

Successen
We lieten ons niet meer leiden door de gemeentelijke agenda en gingen voor de zaken die we zelf belangrijk vonden. Ook brachten we meer structuur in de wijkraad. Zo kwamen er werkgroepen voor de belangrijkste aandachtsgebieden in de wijk.
Sindsdien komen onze adviezen meer voort uit eigen initiatief dan dat we reageren op een verzoek van de gemeente voor een advies. Welke adviezen we allemaal hebben uitgebracht vindt u hier. En dat ging over allerhande onderwerpen: scholing, huisartsenpost, cultuur, herstructurering, zorg. Alles wat in onze ogen aandacht verdiende van Burgemeester en Wethouders. Na een aarzelend begin kan inmiddels gesteld worden dat onze adviezen daadwerkelijk serieus genomen worden binnen de gemeente. Niet alles lukt en soms lukt het maar deels, maar de invloed van wijkraad Overvecht is zeker merkbaar binnen het stelsel van gemeentelijke beslissingen.

Inmiddels hebben er wat veranderingen in de wijkraad plaatsgevonden, maar nog steeds zitten er 6 leden van het eerst uur in de wijkraad en eigenlijk is de organisatie sinds 2005 nauwelijks gewijzigd. Wel is het ledental iets teruggelopen en momenteel bestaat de wijkraad uit 16 leden. Er is dus nog ruimte voor nieuwe kandidaten. Lijkt het je wat? Kom eens langs op een wijkraadsvergadering en meld je aan bij bijvoorbeeld de voorzitter of via deze website. Bij het selecteren van kandidaten zijn we wel gehouden aan een aantal spelregels, opgelegd door de gemeente. Maar het beste is om eerst eens kijken of het iets voor je is.

Terug naar begin